Paweł Antoni Baranowski; wiersz „Na przełaj”

-
Jeszcze jeden wiersz, który nie znalazł się w tomiku Dzień pocałunków; wiersz pod tytułem Na przełaj to jeden z cyklu utworów napisanych w 2006 roku.


Na przełaj

Za miłość wielką, szaloną,
zawsze okrutna jest kara;
W ciemnościach, przez wieczność całą
samotnie stać na rozstajach.

Powtarzać w myślach, od nowa,
rozmowy – dawno umilkłe.
Poprawiać nietrafne słowa
i przekonywać – sam siebie.

Bo – którą by nie pójść drogą,
zawsze jest coś do stracenia.
Czy w prawo? Czy lepiej prosto!
Posłuchać głosu sumienia.

Obracać w palcach pytanie
już niemające znaczenia.
Czekać na znak, co się stanie;
Ogłosi czas wybawienia.

A na rozstajach, pośrodku
krzyż stary, z płotkiem i bramą.
Przy bramie – postać płacząca.
W oczach – odbicie! To samo?!

Wybacz mi Duchu, mój bracie
Zaszczuty jej niewiernością.
Ty długie cierpiałeś noce
na tym rozdrożu, przede mną.

Ja jednak czekać nie będę!
Ja – pójdę śmiało, przed siebie,
na przełaj, przez pola ciemne,
gdzie świtu zorza na niebie.

Właśnie ta droga mnie zbawi!
Choć trudna i niewygodna.
... Nieważne – dokąd prowadzi!
Ważne, by była mnie godna.


Paweł Antoni Baranowski   2006

Paweł Antoni Baranowski
Fot; Paweł Antoni Baranowski

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Paweł Antoni Baranowski; "Dzień pocałunków" - próba powrotu do uczuciowości i estetyki poezji romantycznej.

-
Obraz
Wiersz Adama Mickiewicza „Romantyczność” stał się niejako ikoną nurtu w literaturze, czy może nawet w ogóle w sztuce, w filozofii, zwanego romantyzmem. Jest on jakby jego prostą deklaracją programową i może dlatego stał się przedmiotem analiz włączonym do programu dydaktycznego literatury już na poziomie szkół średnich. Mam na myśli te światłe okresy rozwoju naszego szkolnictwa, które zawsze owocowały wychowaniem dla Polski grona światłych obywateli, a warto zaznaczyć, że nie zawsze mamy z takim zjawiskiem do czynienia. Autor, geniusz zaliczony do grona wieszczów narodowych, w prosty i efektowny sposób przeciwstawia sobie w tym wierszu dwa odmienne sposoby myślenia, odbierania i reagowania na cały otaczający nas świat, na wszelkie bodźce z niego płynące i na innego człowieka. Postawę analityczną, rozumową, opartą na zdobyczach nauki i aparacie badawczym wykorzystywanym przez naukę, wiarę w rozum – którą w wierszu symbolizuje „mędrca sz...
Czytaj więcej

Paweł Antoni Baranowski; Ta chwila...

-
Obraz
Myśląc o wierszach, które tymczasem nie zostały wybrane do druku, a więc nie znalazły się w wydanym właśnie zbiorku moich wierszy „Dzień pocałunków” – pomyślałem o ślubach. Przyszedł mi po prostu na myśl kiedyś napisany wiersz pod tytułem „Ty i ja” . Otóż w czasie ceremonii zawarcia małżeństwa, obojętnie nawet czy cywilnej, czy religijnej – jest taka chwila, specyficzna, bardzo krótka chwila, w której wszystko się decyduje, dokonuje. Podczas ślubu cywilnego jest to chwila podpisania przez małżonków i świadków urzędowego oświadczenia o zawarciu małżeństwa, bo to jest niezbędne do sporządzenia w USC Aktu Stanu Cywilnego; Aktu małżeństwa. Na dodatek aktualna jeszcze Panna Młoda, która za chwilę już będzie żoną, po raz ostatni ma szanse podpisać się oficjalnie swoim nazwiskiem panieńskim, rodowym. Zastanawiałem się już kiedyś, wiele lat wcześniej, właśnie nad tym szczególnym momentem „na chwilę przed”; co czuje mężczyzna w takiej chwili. O czym myśli? Bo – c...
Czytaj więcej