Paweł Antoni Baranowski, wiersz „Wyznanie”

-


Wyznanie

Tak bardzo pragnę, Miła
być z tobą jeden dzień.
Móc świtem śmiało patrzeć
w twą twarz – spokojną, bliską,
ciepłą od pocałunków,
ogrzaną krwią gorącą,
różową – barwą poświaty
budzącego się żaru
i wschodzącego Słońca.
Musnąć ustami twą dłoń
pachnącą snami i mną.
Ujrzeć w twoim spojrzeniu,
pierwszym po przebudzeniu,
iskierki szczęścia, blask miłości,
cud minionej nocy,
nadzieję i obietnicę.
Zaparzyć dobrą kawę
najlepiej jak potrafię
i zwlekać z pożegnaniem,
do ostatniego tramwaju.
Znów niecierpliwić się w pracy,
że czas tu płynie tak wolno,
wreszcie – w pośpiechu – wracać,
gardząc miastem i światem,
by wieczorem spokojnym
w naszym szczęśliwym domu
zapalić magiczną lampę,
promieniejącą pastelami.
Usiąść w jej ciepłym blasku,
rozmawiać miło, serdecznie,
i wypowiedzieć spojrzeniem,
nagłym, cudownym milczeniem,
miłość – w oczarowaniu
twymi szarymi oczami.
Podziwiać profil twej twarzy,
twe czoło, już przekreślone
pierwszą głęboką rysą,
i pierwsze siwe włosy;
Zachwycać się obecnością,
tęsknotą narastającą,
tembrem twojego głosu,
smakiem herbaty z rumem,
aż do późnego wieczora...


Paweł Antoni Baranowski   2005
Pawel Antoni Baranowski, Dzień pocałunków

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Paweł Antoni Baranowski; "Dzień pocałunków" - próba powrotu do uczuciowości i estetyki poezji romantycznej.

-
Obraz
Wiersz Adama Mickiewicza „Romantyczność” stał się niejako ikoną nurtu w literaturze, czy może nawet w ogóle w sztuce, w filozofii, zwanego romantyzmem. Jest on jakby jego prostą deklaracją programową i może dlatego stał się przedmiotem analiz włączonym do programu dydaktycznego literatury już na poziomie szkół średnich. Mam na myśli te światłe okresy rozwoju naszego szkolnictwa, które zawsze owocowały wychowaniem dla Polski grona światłych obywateli, a warto zaznaczyć, że nie zawsze mamy z takim zjawiskiem do czynienia. Autor, geniusz zaliczony do grona wieszczów narodowych, w prosty i efektowny sposób przeciwstawia sobie w tym wierszu dwa odmienne sposoby myślenia, odbierania i reagowania na cały otaczający nas świat, na wszelkie bodźce z niego płynące i na innego człowieka. Postawę analityczną, rozumową, opartą na zdobyczach nauki i aparacie badawczym wykorzystywanym przez naukę, wiarę w rozum – którą w wierszu symbolizuje „mędrca sz...
Czytaj więcej

Paweł Antoni Baranowski; Ta chwila...

-
Obraz
Myśląc o wierszach, które tymczasem nie zostały wybrane do druku, a więc nie znalazły się w wydanym właśnie zbiorku moich wierszy „Dzień pocałunków” – pomyślałem o ślubach. Przyszedł mi po prostu na myśl kiedyś napisany wiersz pod tytułem „Ty i ja” . Otóż w czasie ceremonii zawarcia małżeństwa, obojętnie nawet czy cywilnej, czy religijnej – jest taka chwila, specyficzna, bardzo krótka chwila, w której wszystko się decyduje, dokonuje. Podczas ślubu cywilnego jest to chwila podpisania przez małżonków i świadków urzędowego oświadczenia o zawarciu małżeństwa, bo to jest niezbędne do sporządzenia w USC Aktu Stanu Cywilnego; Aktu małżeństwa. Na dodatek aktualna jeszcze Panna Młoda, która za chwilę już będzie żoną, po raz ostatni ma szanse podpisać się oficjalnie swoim nazwiskiem panieńskim, rodowym. Zastanawiałem się już kiedyś, wiele lat wcześniej, właśnie nad tym szczególnym momentem „na chwilę przed”; co czuje mężczyzna w takiej chwili. O czym myśli? Bo – c...
Czytaj więcej