Paweł Antoni Baranowski; kilka słów na temat tomiku poetyckiego „Dzień pocałunków”. Skąd taki tytuł?
Dzień pocałunku – jako wydarzenie – to taki wymysł; prawdopodobnie wylągł się w środowisku aktywistów lewicowo-liberalnych, związany z totalnym ich dążeniem do dokonania zasadniczej zmiany w obszarze szeroko pojętej kultury, szczególnie starej kultury europejskiej i dużo od niej młodszej: amerykańskiej. W związku z takim dążeniem, w zasadzie chyba każdy dzień w roku jest dla tych środowisk jakimś dniem szczególnym, byle tylko dać pretekst do celebracji nowego zwyczaju a poprzez to — ich ideologii; przy tym narzucić światu swoją wizję kultury, bo "od czegoś trzeba zacząć".
Mamy już więc na przykład „Dzień Klepania Po Tyłku”, „Dzień Łapania Za Cycki” i tak dalej...
W tym jednak przypadku – Dzień Pocałunku przypada nawet cztery razy w roku; jest to Dzień Pocałunku (taki zwykły), Międzynarodowy Dzień Pocałunku – przypadający co pół roku, oraz Światowy Dzień Pocałunku.
Oczywiście, nie ma to żadnego znaczenia, ale też przede wszystkim – nie ma to nic wspólnego z tytułem tego tomiku wierszy; przede wszystkim – tytuł brzmi „Dzień pocałunków”, a nie Dzień Pocałunku a poza tym niewielkim podobieństwem, nie ma już z tym „świętem” nic więcej wspólnego. Podobieństwo w pisowni – jest przypadkowe.
"Dzień pocałunków" to tytuł jednego z wierszy publikowanych w tym zbiorze i to od niego swój tytuł otrzymał cały ten tomik.
Są to przede wszystkim wiersze o miłości; miłości w przeróżnych jej aspektach.
Myślę, że jest trochę za wcześnie by bardziej szczegółowo opisywać ten temat, podczas gdy tomik jeszcze nie znalazł się w księgarniach, a nawet prawdopodobnie jeszcze nie opuścił drukarni; stanie się to za kilka, a co najwyżej kilkanaście dni. Obiecuję, że napiszę więcej na ten temat, gdy już osoby zainteresowane będą miały szansę zapoznać się z tymi wierszami, gdy już wkrótce będą one do nabycia w dobrych księgarniach internetowych, w postaci e-book lub książki papierowej.
Komentarze
Prześlij komentarz